Sudak Entertainment

Erobloger Mikan (lewe oko jest poddane światłu z lampki laptopa). Jeżeli nie wyjdzie mi w eroblogowaniu - boyleskowiec-pomocnik pseudonim Poszukiwacz Prawdy, coś w tym duchu. Hej Czytelnicy! Nasz blog zmienia mnie na lepsze, a poświęcam mu bardzo mało czasu miesięcznie. Ten blog działa od lipca dwa tysiące dwudziestego czwartego. Pozostałością po niedoświadczonych początkach w eroblogowaniu jest konto na tłiterze, którego po raz pierwszy nie zalinkuję, gdy o nim wspominam , nie oznacza to jednak, że jest powoli usuwane, bo już mi to konto nie przeszkadza . Jestem więc względnym weteranem, bo mam za sobą masę mikroblogów. Pierwsza zasada. Odstępy (przy założeniu autentyczności) Nie robimy erobloga na przykład co godzinę, codziennie, nie ryzykowałbym co trzy dni przy mojej niskiej wypłacie w firmie, bo nie mam na wypoczynek ciała, a prowadzenie (autentycznego) erobloga wiąże się ze stresem. Takie coś i tak przestaje istnieć. Zaobserwowałem nawet, że na początku kobiety odsłaniają dużo ci...

 Zrobiłem chleb, zajęło mi to trzy godziny czterdzieści pięć minut (a mam wprawę). Zjadłem z kotletem drobiowym (choć jestem półwegetarianem-peskatarianem co do celu) dwie kromki tego chleba i uznałem, że podzielę sen na dwie części, bo zaatakuje mnie na ileś procent szans bezdech. Po co jadłem, skoro zakończyło się podziałem snu? Bo bym się obudził po godzinie żądny białka zwierzęcego. I tyle. Gdy byłem uczniem szkoły średniej popadłem w długi. Co prawda w domu toczyło się proste życie, ale w szkole miałem bardzo dużo kompleksów. Nie mówiłem głoski "r" - teraz mówię jaką chcę, a chcę mówić bliskowschodnio, bo polskie "r" brzęczy mi w głowie, jak dzwonek na przerwę w dawnych lat. Uważałem, że mam bardzo szpotawe nogi, dzisiaj uważam, że mam nogi spacerowicza, chociaż kolana jak były, tak są szpotawe i no cóż, miałem niepodregulowanego garba (trochę lepiej dzisiaj wygląda i się nim cieszę). Miałem wrażenie, że byłem niski, gruby i łysy. Łyka powietrza dodawali mi Pop...

  Całkowicie fikcyjny bilet na podstawie fotografii zakupionego. Prawdziwy ma jeszcze parę stron. Cześć! Brodacz, kudłacz, no cóż - wspólnik-pomocnik szefowej w firmie branży sozologicznej. Age? Thirty. Wzrost. Sto siedemdziesiąt osiem jeszcze dekadę temu. Przykładowy scenariusz podróży, będzie śmiesznie (chyba). "Szofer" podwozi mnie na stację, prawka nie mam, ale robię na skutery. Na dworcu czekam pół godziny na pociąg do Gdańska. W pociągu konduktor nie wie, czy prosić mnie o dowód tożsamości. Mówi, że nie trzeba. Wysiadam w Gdańsku, komunikacją miejską przemieszczam się na Lotnisko im. Lecha Wałęsy. Start po przejściu odprawy (poza tym, że online odprawa już zaliczona). Przesiadka w Warszawie, a stamtąd do Katowic, z Katowic pociągiem do Krakowa, stamtąd do Działdowa. Ile będzie przygód w pociągu!!!

  Hejo! Ja się na dalekim wschodzie nie znam. Z grubsza postrzegam daleki wschód jako: Chiny Japonię Obie Koree Birmę Laos Kambodżę Tajlandię Wietnam Malezję Singapur Filipiny Tajwan Dobry klimat od doboru krajów, co? Jeżeli trik klimatologiczny się udał to wiąże się to z masą prywatnych tematów z mojej głowy w mieszance z faktami. Chciałbym na tym zakończyć, niemniej to blog na inny temat zazwyczaj, a eroblogi należy prowadzić mniej więcej na ten sam temat, w jednym duchu, zatem kontynuuję. Mam rolę, biorę przykład z rolników (i rolniczek bądź nierolniczek, a gospodyń domowych z ról) i... robię rzecz bez sensu gospodarczo, pracuję w jednym z biednych krajów związkowych Unii Europejskiej i marzę o dalekich krainach. Co prawda nie o Chinach, ale kto wie? Jeden dobry znajomy (planuje) uczyć się chińskiego i jest całkiem wiarygodny, bo podróżuje po Europie.

src/źródło: pixabay W małej krainie Polska są dwa przeważające kulty, w tej kolejności, choć równoważne: kult wykształcenia wyższego i kult posiadania. I ja mam swój kult, cel życia: kult towarzystwa. Osamotniony po splocie okoliczności, na tylko siedem lat (od dwudziestego drugiego i pół roku życia do dwudziestego dziewiątego i pół roku życia) rozpocząłem podróż po kamratki i kamratów, jak w One Piece. Moim celem jest już nigdy nie być samotny. Polacy to ludziska, sam jestem w pewnym małym zakresie Polakiem, jak i w pewnym zakresie konwertytą na naród albański. Polacy są straszni i jednocześnie bardzo słabi, podjąłem więc działania naprawcze, gdy Ci mnie osamotnili (częściowo, w pewnym zakresie). Może pominę ich opis, póki nie zadziałają te działania o charakterze naprawczym, ale mają trwać latami, a skutki dawać, co pół roku. Dwa kulty główne: Kult wykształcenia wyższego Kult posiadania Zaobserwowane ziemiste kulty malutkie, kolejność dowolna Kult zdrowia Kult wielodzietności Kult bl...